DreamSpark dostępny dla Wydziału Mechanicznego

DreamSpark jest już ponownie dostępny dla studentów oraz pracowników Wydziału Mechanicznego. Wszystkie konta zostały zachowane, więcej informacji znajdziecie w zakładce DreamSpark.
Zapraszamy do korzystania !

dreamspark

Inżynieria Środowiska – prestiżowym, akredytowanym kierunkiem kształcenia

Komisja Akredytacyjna Uczelni Technicznych udzieliła akredytacji kierunkowi studiów „Inżynieria Środowiska”, który jest prowadzony na Wydziale Mechanicznym Politechniki Opolskiej. Kierunek otrzymał akredytację na lata akademickie 2016/2017 do 2021/2022.

Uzyskanie akredytacji KAUT świadczy o znalezieniu się w elitarnej grupie jednostek, które kształcą na najwyższym poziomie. Ocena przyznawana przez KAUT jest bardziej szczegółowa od akredytacji PKA (kierunek „Inżynieria Środowiska” posiada pozytywną ocenę PKA od 2014 r.) i dopełnia ją o nowe aspekty, podkreślając specyfikę kształcenia w zakresie nauk technicznych.

Dla studentów oraz przyszłych pracodawców jest to informacja o wysokiej jakości kształcenia na danym kierunku.

akredKomisja Akredytacyjna Uczelni Technicznych uzyskała uprawnienia do nadawania razem ze swoją akredytacją także europejskiego certyfikatu jakości EUR-ACE® Label czyli akredytacji stworzonej przez europejskie organizacje inżynierskie. Znak EUR-ACE® Label (EUR-ACE® Label - EURopean ACcredited Engineer) ustanowiony został w 2006 roku i jest gwarancją rzetelnej weryfikacji wysokiej jakości programów studiów technicznych, znacznie przekraczającą minimalne wymagania ustanowione w prawie krajowym. Na stronie www.enaee.eu znajduje się baza danych wszystkich akredytowanych programów studiów technicznych, którym przyznano znak EUR-ACE®.

Wizyta edukacyjno-studyjna w Bieszczadach

W dniach 17-19.10.2016 Członkowie Kół Naukowych „Kociołek” oraz EnErDżaJzer wraz z opiekunami (dr inż. Sławomir Pochwała, dr inż. Grzegorz Borsuk) odbyli wizytę edukacyjno- studyjną w Bieszczady.

Poniżej relacja uczestników wycieczki:

„Przystankiem na naszej trasie było Krosno, gdzie zostaliśmy oprowadzeni po Centrum Dziedzictwa Szkła. Poznaliśmy sposób wytwarzania, obrabiania i zdobienia szkła, podziwialiśmy również szklane dzieła sztuki. Niektórym z nas udało się wcielić w rolę hutnika i wydmuchać bańkę szklaną. Zadanie okazało się trudne, a szkło wyjątkowo kruche. Obserwacja tych procesów uświadomiła nam, jak wymagająca i dokładna jest ta sztuka. Po wyjątkowo długiej podróży nie mogliśmy odmówić sobie wieczoru przy ciepłym kominku. Gdy już dotarliśmy do swoich domków znajdujących się na wyspie „Energetyk”, opowiadaniom, zabawie i tańcom nie było końca. Rano musieliśmy się pogodzić z rzeczywistością. Wstać nie było łatwo, ale okoliczności przyrody, takie jak otaczające Jezioro Solińskie wraz z okolicznym portem, pomogły nam w tym trudnym zadaniu. Drugiego dnia wędrowaliśmy Połoniną Wetlińską, droga na szczyt nie była łatwa. Jednak piękne widoki zrekompensowały nam wszystkie trudy. Na szczycie mogliśmy poczuć oznaki nadchodzącej zimy. Zmarznięci ale szczęśliwi z wejścia na sam szczyt, odpoczęliśmy chwilę by nabrać siły na powrót do schroniska, które nazywało się Chatka Puchatka. Trasa powrotna okazała się łatwiejsza i przyjemniejsza ze względu na napotkanych gości. Wyjątkowo oswojone przez ludzi lisy chętnie wyjadały resztki jedzenia. Głównym celem wyprawy było zwiedzanie Elektrowni Wodnej w Solinie. Był to ostatni dzień naszej wycieczki. Obiekt znajduje się na rzece San. Jest wyjątkowo malowniczo położony, pośród bieszczadzkich wzgórz. Jego moc zainstalowana wynosi 200MW. Składa się z 4 hydrozespołów. Położona jest u stóp najwyższej w Polsce zapory typu ciężkiego, która ma ponad 80 metrów wysokości i ponad 600 metrów długości. Możliwy do wykorzystania spad to 60 m. Górny zbiornik elektrowni tworzy największe w Polsce sztuczne jezioro o powierzchni ponad 22 km2. Tu wysłuchaliśmy prezentacji na temat obiektu i zostaliśmy zasypani gradem pytań, dotyczących wytrzymałości materiałów, mechaniki płynów… tym razem przez przewodnika, a nie prowadzących. Ostatnie chwile spędziliśmy w koronie zapory, skąd wypędził nas komunikat o zagrożeniu burzowym”.

Autorzy tekstu:

Dr inż. Sławomir Pochwała (Opiekun Studenckiego Koła Naukowego „Kociołek”)

Laura Palys (III rok Energetyka)

Klaudia Rabiej (III rok Energetyka)

 

Warsztaty Edu 3D

lenso2Firma Lenso oraz Katedra Technologii Maszyn i Automatyzacji Produkcji ma przyjemność zaprosić Studentów oraz Kadrę Naukową na bezpłatne Warsztaty Edu 3D.

 

Warsztaty będą poświęcone optycznej technice pomiarowej. Pozwolą na zapoznanie się z zasadą działania skanera optycznego firmy GOM oraz z oprogramowaniem GOM Inspect, które jest niezbędnym narzędziem do inspekcji, analizy oraz wymiarowania danych 3D, niezależnie od posiadanego systemu pomiarowego.

Dodatkowo na warsztatach zostaną przedstawione możliwości systemu do pomiaru deformacji wraz z oprogramowaniem GOM Correlate, które służy do cyfrowej korelacji obrazu (DIC) i śledzenia ruchu w przestrzeni 3D, celem uzyskania rozległego zrozumienia badań materiałów oraz statycznego i dynamicznego testowania komponentów.

Warsztaty odbędą się 16 listopada 2016 roku w godzinach 12:00-13:30 oraz 13:45-15:15 w sali B220.

Serdecznie zapraszamy !

Plakat | Strona firmy Lenso

Wizyta studyjna pracowników Wydziału Mechanicznego

W dniach 9-16.10.2016r. zespół ośmiu naukowców z Wydziału Mechanicznego Politechniki Opolskiej odbył wizytę studyjną w Reykjavik University na Islandii. Wizyta ta była realizowana w ramach projektu finansowanego ze środków funduszy norweskich i funduszy EOG pochodzących z Islandii Liechtensteinu i Norwegii, oraz środków krajowych kierowanego przez Panią dr hab. inż. Małgorzatę Wzorek, prof. PO.

Wraz z nią w wizycie udział wzięli: prodziekan Wydziału Mechanicznego ds. współpracy i rozwoju dr hab. inż. Anna Król, prof. PO, dr hab. inż. Grzegorz Królczyk, prof. PO, dr inż. Stanisław Anweiler, dr inż. Iwona Kłosok-Bazan, dr inż. Grzegorz Ligus, dr inż. Mariusz Tańczuk oraz dr inż. Daniel Zając.

Obrazek1

Uczestnicy wizyty w gmachu głównym Reykjavik University

Celem projektu było nawiązanie współpracy naukowo-badawczej z Reykjavik University poprzez wymianę doświadczeń i prezentację obszarów badawczych, którymi zajmują się uczestnicy wizyty studyjnej, jak również zapoznanie się z zagadnieniami naukowymi realizowanymi przez pracowników instytucji goszczącej.

Uczestnicy wizyty od wielu lat zajmują się problemami związanymi z pozyskaniem i wykorzystaniem energii, uzdatnianiem, wykorzystaniem i unieszkodliwianiem wód geotermalnych, materiałami stosowanymi dla eksploatacji agresywnych mediów, ich przepływami, systemami ciepłowniczymi, optymalizacją produkcji ciepła i energii oraz oceną oddziaływania na środowisko.

Natomiast Reykjavik University ma duży potencjał badawczy, laboratoryjny oraz doświadczenie w zakresie wykorzystania energii geotermalnej w Islandii, dlatego też głównym celem wizyty było „uczenie się od najlepszych” w tej dziedzinie i rozszerzenie dotychczasowej działalności badawczej Politechniki Opolskiej. Koordynatorem projektu ze strony Reykjavik University była María Sigríður Guðjónsdóttir.

Uczestnicy wizyty poza oficjalnymi spotkaniami na uczelni mieli możliwość zwiedzenia największej na Islandii Elektrociepłowni geotermalnej Hellisheiði Geothermal Plant (część zakładu energetycznego Orka Náttúrunnar zarządzającego dwoma elektrociepłowniami geotermalnymi).

„Projekt finansowany ze środków funduszy norweskich i funduszy EOG pochodzących z Islandii Liechtensteinu i Norwegii, oraz środków krajowych”

Obrazek2Obrazek3