W dniu 10.03.2016 uczniowie klas IV z Zespołu Szkół w Gorzowie Śląskim odwiedzili Wydział Mechaniczny i uczestniczyli w wykładzie "Gleba - cenny zasób środowiska", który przeprowadziła dr inż. Anna Kuczuk.

Fragmenty wykładu:

"Gleba stanowi jeden z najważniejszych zasobów środowiska naturalnego, a szczególną rolę przypisuje się mu w działalności rolniczej, gdyż stanowi bazę dla produkcji roślin konsumpcyjnych oraz paszowych. Takie spojrzenie nie dziwi z uwagi, że cała egzystencja człowieka i jego rozwój tak naprawdę są nierozerwalnie związane z glebą. W trakcie prowadzonej działalności rolniczej człowiek wpływa na glebę zarówno w sposób pozytywny (podnosząc i utrzymując jej żyzność czy zasobność), jak i negatywny (np. wylesiając tereny zagrożone erozją, pozbawiając grunty rolnicze okrywy roślinnej, urozmaiconego płodozmianu czy wprowadzając do gleby nadmiar chemii skażającej ją i niszczącej życie biologiczne). Rola produkcyjna gleby jest bardzo istotna.

Jej wartość jest zwykle oceniana z punktu widzenia rachunku ekonomicznego gospodarstwa rolnego. Gleby bardzo dobre i dobre są najczęściej wykorzystywane wyłącznie do zasiewów roślin przynoszących najwyższe dochody. Przejawia się to w mało urozmaiconych płodozmianach, ograniczanych do niewielkiej liczby uprawianych roślin. Gleby te, by uzyskać jeszcze wyższą wydajność, są dodatkowo zasilane nawozami chemii rolnej. Zasobność gleb słabszych jest także zwykle wzbogacana nawozami chemicznymi. Takie podejście nie sprzyja jednak zachowaniu wysokiej jakości i zdrowia ekosystemu glebowego oraz prawidłowemu świadczeniu przez glebę usług środowiskowych. Znaczenie tego zasobu należy rozpatrywać także z punktu widzenia środowiskowego. W takim ujęciu stanowi ona żywy, dynamiczny ekosystem, którego dobrostan jest istotny zarówno dla produkcji żywności, ale i dla zachowania globalnej równowagi środowiska. W takim ujęciu gleba, jako żywy zasób, ukazuje unikatową równowagę pomiędzy fizycznymi, chemicznymi i co ważniejsze - biologicznymi czynnikami, jakie ją kształtują.

W literaturze problemu można się spotkać z określeniem, że gleba stanowi odnawialny zasób środowiska z uwagi, że proces jej odnowy ma charakter biologiczny. Człowiek pobiera z gleby wytworzoną biomasę, która wykorzystała cenne składniki odżywcze. Jeśli w toku produkcji nastąpi powrót wyniesionych składników pokarmowych, proces odtwarzania gleby będzie trwał, gdyż człowiek może odtwarzać glebę, rozumianą jako jej zdolność do produkcji biomasy. Z drugiej jednak strony gleba to wytwór bardzo złożonego procesu, przebiegającego powolnie i z tego też względu, zwłaszcza jeśli stale podlega procesom degradacji, może stać się zasobem nieodnawialnym. Dlatego też z punktu widzenia zachowania jej jakości i zdolności do odtwarzania, gospodarstwa rolne powinny rozważać nie tylko ekonomiczne, ale i agroekologiczne cechy siedliska, w którym prowadzą działalność rolną i wdrażać praktyki sprzyjające utrzymaniu jakości i zdrowia gleby.

Glebę można wycenić nie tylko przez pryzmat osiąganych plonów, ale także poprzez wycenę ekonomiczną i energetyczną materii organicznej zawartej w glebie - składnika, który decyduje o zdrowiu i żyzności gleby.